اصلا چه معنی دارد آقای تاج؟
ملاک رئیس فدراسیون فوتبال برای این که امیر قلعهنویی فارغ از هر نتیجهای در جامجهانی همچنان سرمربی تیم ملی خواهد ماند، چیست؟ مگر او کدام فتحالفتوح را رقم زده که شایسته این گارانتی باشد؟
درحالیکه دو ماه تا آغاز مسابقات جامجهانی ۲۰۲۶ زمان باقی مانده، مهدی تاج به عنوان رئیس فدراسیون فوتبال اظهارنظر بحثبرانگیزی در مورد کادر فنی تیم ملی انجام داده. قلعهنویی به تازگی در مصاحبهای اعلام کرده بود پس از جامجهانی، تیم ملی در اختیار سرمربی بعدی خواهد بود و حالا تاج در واکنش به این ماجرا، چنین گفته: «قلعهنویی تعارف کرده است، وگرنه ایشان پس از جامجهانی هم سرمربی تیم ملی خواهد بود. مشکلی بابت حضور قلعهنویی در تیم ملی وجود ندارد و از ایشان خیلی راضی هستیم. قلعهنویی به نوعی خواسته بگوید دست فدراسیون را باز میگذارد، ولی او خیلی خوب تیم ملی را اداره میکند.» کاری به تعارف تکه و پاره کردنهای این دو نفر با هم نداریم.
به هر حال روابط شخصیشان است و به خودشان مربوط میشود. با این حال خیلی دوست داریم بدانیم چک سفیدی که تاج در اختیار قلعهنویی قرار میدهد، چه مبنایی دارد؟ ملاک رئیس فدراسیون فوتبال برای این که امیر فارغ از هر نتیجهای در جامجهانی همچنان سرمربی تیم ملی خواهد ماند، چیست؟ مگر او کدام فتحالفتوح را رقم زده که شایسته این گارانتی باشد؟ امیر با نسلی که خودش را نسل طلایی فوتبال ایران میخواند، از گروهی بسیار ساده و پیش پا افتاده موفق به صعود به جامجهانی ۴۸ تیمی شده است. این اتفاق در حالی رخ میدهد که طی ادوار اخیر، حضور در جامجهانی ۳۲ تیمی هم به عادت فوتبال ایران تبدیل شده بود و این چیزی نیست که بابتش قرار باشد به یک سرمربی، اعتبار ویژه اعطا کرد.
جالب اینجاست که همین مهدی تاج، چهار سال پیش دراگان اسکوچیچ را با وجود این که تیم ملی را با سرعت تمام به جامجهانی ۳۲ تیمی برده بود از کار برکنار کرد و حتی اجازه نداد در قطر روی نیمکت ایران بنشیند، اما حالا به کسی که تیم ملی را به تورنمنت ۴۸ تیمی برده، از پیش چنین اعتبار و جایزهای میدهد. خب اگر واقعا نتایج تیم ملی در آمریکا مهم نیست که کلا به جامجهانی نروید دیگر! همه این اتفاقات در حالی رخ میدهد که ماههاست در فرم بازی تیم ملی،هارمونی خوشایندی به چشم نمیخورد، با این حال فدراسیون میخواهد با مردی که هیچیک از پنج تقابل اخیرش با ازبکستان را نبرده، پس از جامجهانی هم ادامه بدهد. چه جالب!