۱۳۹ مطلب
روزنامه جوان نوشت: حجاریان امروز نظام و حاکمیتی را زیر سؤال میبرد که در بستر همین نظام و قانون اساسیاش، او و جریان سیاسیاش تا بالاترین مناصب این حکومت مسئولیت گرفتهاند و تا زمانی که مردم با انتخابات، آنها را حذف نکردهاند، هیچ کرسی از این نظام را ترک نکردند.
عضو مجمع تشیخص مصلحت نظام گفت: در مجموع اینکه برخی برای آمدن به صحنه انتخابات شرط می گذارند، معنا ندارد. آقای حجاریان برای آمدن شما حاکمیت شرط می گذارد، نه آنکه شما برای حاکمیت شرط بگذارید.
فارس نوشت: سعید حجاریان، یکی از اعضای حلقه سخت جریان اصلاحات در یادداشتی با عنوان «چرا گشت ارشاد مردانه نداریم»، به برخی از مسائل فقهی و دینی پرداخت. اما در این یادداشت، آیات قرآن را متناسب با میل خود، نه بر اساس حقیقت قرآن، تفسیر کرده و به دفاع از ساواک پرداخته است.
از اصرار بر حرمت تراشیدن ریش -چه آن را اندازه یک شعیر در نظر بگیریم چه یک قبضه، و چه متعلق به مسلمان و چه کافر- در ایران بهسادگی عبور شده است؛ حرمتی که کمتر از کشف حجاب نیست. حال پرسش اینجاست چرا با این اوصاف مفهوم «حرام سیاسی» به حوزه مردان تعمیم نیافته و پدیدهای بهنام گشت ارشاد مردانه وجود ندارد و مکانی بهنام «ساختمان وزرا» برای مردان تأسیس نشده است؟ چرا هیچ مردی تاکنون مورد تعدی گشت ارشاد قرار نگرفته و در معرض صدمه روحی و جسمی نبوده است؟
من در بیستوسهسالگی ترور در کنج شفاخانهای چشم در چشمخانه میچرخانم…مانند لامپ هالوژنی در قاب خود…هالوژنِ هالوسینهی فنوباربیتال…با من چه رفته است؟ با کشورم چه رفته است؟ خانهام ابریست ابر باراناش گرفتهست در خیال روزهای روشنام کز دست رفتندم
میدانیم همه میوهها وقتی میرسند آسانگیر میشوند و خود به خود از شاخه میافتند. ولی بعضی میوههای آفتزده، بهخاطر آفت درونشان، پیوسته به درخت آویزان میمانند و سالها از شیره درخت تغذیه میکنند.
حجاریان نوشت: «وسطبازی» معمولاً کنشی آرام و بیخطر تلقی میشود، اما معمولاً وسطبازان برخلاف تصورشان به بازی ریسکآلودی قدم میگذارند. گویی اینها در زمان جنگ روی یال کوه/تپه حرکت میکنند و میدانیم در چنان شرایطی هر آن ممکن است از طرفین جنگ مورد اصابت گلوله قرار بگیرند.
سعید حجّاریان نوشت: درز دادن اطلاعات طبقهبندیشده معمولا طبق قانون جرم محسوب میشود. مگر آنکه زمان طولانی از آن گذشته باشد و مطابق قانون بتوان آن را در اختیار عموم گذاشت. مثلا میبینیم اطلاعات مربوط به ۳۰ یا۴۰ سال پیش ایران را که بعضی آرشیوهای غربی منتشر میکنند. اما واقعیت آن است که هر مرجعی نمیتواند سندی را طبقهبندی کند و تنها قانون آن مرجع را تعیین میکند.
در علوم انسانی هر واقعهای یکّه است و هیچ دو واقعهای کاملاً شبیه به یکدیگر نیستند. میتوان از روشهای تطبیقی برای فهم و مقایسه جوامع و رویدادها و انقلابات و دولتها بهره گرفت، اما باید محتاط بود و همیشه این گزاره را مفروض داشت که هیچ قانون ثابت و الگوریتمی برای مسائل انسانی وجود ندارد.
سه مسابقه ایران در جام جهانی ۲۰۲۲ با تیمهای انگلستان، ولز و امریکا نکاتی را مکشوف کرد که تا به حال پوشیده مانده یا دستکم نمود بیرونی پیدا نکرده بودند. در مسابقه نخست هر کسی پرچم خود را داشت؛ پرچم الله نشان، پرچم بدون نشان، پرچم شیر و خورشید و پرچم قومیتها. در رویارویی با انگلستان شاهد بودیم عدهای از جمله بازیکنان سرود جمهوری اسلامی را نخواندند، عدهای این سرود را خواندند و عدهای دیگر هو کردند. القصه، آنچه دیدیم تفرقه بود. در مسابقه دوم و سوم اوضاع تا حدودی تغییر کرد. به جز تنوع پرچمها…
