۱۳۹ مطلب
باید از نگارنده محترم پرسید با توجه به شناختی که از نظام اجرایی انتخابات در ایران دارند، کدام یک از امور اجرایی انتخابات به شورای نگهبان واگذار شده یا این شورا متولی کدام یک از مراحل شده است؟ اگر منظور ایشان آن است که تمامی مراحل اجرایی که توسط وزارت کشور و هیاتهای اجرایی صورت میگیرد تحت نظارت شورای نگهبان است، بدیهی است که لازمه یک نظارت کارآ و موثر، جامعیت آن است و اگر مقصود آن است که شورا نباید از اموراتی که توسط دولت صورت میگیرد مطلع باشد، این به معنای بی نظارت رهاکردن امر انتخابات است که…
اولین وظیفه اصلاحطلبان بهنجار کردن اوضاع است؛ هم از منظر اخلاقی، هم از منظر عرفی و هم از منظر دفاع از قانون. چون در شرایط بیهنجاری همهچیز ممکن است اتفاق بیافتد و در این شرایط بازنده اصلی مردم هستند. بازسازی پیوندهای اجتماعی در شرایط فعلی یکی از وظایف جدی اصلاحطلبان است.
برگزارکنندگانش بلدند شعارها و رفتارها را کنترل کنند/ احزاب از ترس مرگ، خودکشی کردهاند و عطای درخواست مجوز راهپیمایی را به لقایش بخشیدهاند/ در راهپیمایی خودسرها و براندازها به جمعیت میپیوندند و شعارهای خارج از چارچوب و هنجارشکن سر میدهند/ رئیس دولتهای نهم و دهم برای اعتراض به عملکرد دولت روحانی درخواست مجوز کرده است؛ اما ذهنیت آن است که ممکن است شعارها قوا و اشخاص دیگر را هدف بگیرد
«واقعیت این است که دولت جرئت تصمیمگیری ندارد، بههمیندلیل همیشه میخواهد زمان بخرد. در واقع بهدنبال قضا و قدر است تا دری به تخته بخورد و شرایط طرف مقابل عوض شود/ اساسا دولت ما ضعیف است و تنها بخشی از این ضعف در حوزه تصمیمگیری متجلی است/ من یک بار درباره بقای سیستم به عباس عبدی گفتم، گویی به گردن دولت، مانند یک بچه «و ان یکاد» انداخته و در خیابان رهایش کردهایم./آقای توکلی، دیدهبان فساد است، اما با ملاحظهکاری؛ یعنی اگر فردی به او اطلاعات مهمی بدهد که با حوزه قدرت پیوند دارد، قطعا دست به…
این قبیل اظهار نظرها را نوعی بهانه جویی میدانم، زیرا اگر قرار باشد تغییری صورت بگیرد قطعا این اتفاق رخ خواهد داد و اگر کسی قصد ایجاد تغییرات دارد باید به میدان بیاید و وارد عمل شود و اعتماد سازی کند و قطعا مردم هم به دنبال او خواهند آمد. کسی مانع آن نیست
تاجیک: روح اصلاحطلبی به ما میگوید که نباید اصلاحطلبی را پیرامون افراد و شخص خاص ببینیم، نباید همه چیز در مدار یک فرد خاص یا یک عده خاص باشد. آن افراد محترم و یاسهای تشکیلات هستند اما باید هر فرد ما تبدیل به یک خاتمی شود، هر فردمان تبدیل به شخصیتی شود که میتواند درباره جریان اصلاحات و اصلاحات آن سخن بگوید و تشخصی برخوردار است به تعبیری به سوژه تبدیل شده و میتواند به جای خود، برای خود و به زبان خود سخن بگوید
نهاد مدنظر من «هسته سخت اصلاحات» است كه از مدتها پيش، شايد سال ٨٤، بايد شكل ميگرفت؛ اين هسته مانند مغناطيس عمل ميكند تا افراد از مدار اصلاحطلبي خارج نشوند. كاركرد اين هسته دووجهي است؛ وجه اول اينكه اصول اصلاحطلبي و خطوط قرمز آن مشخص شود و وجه ديگر اينكه آنهايي كه مدعي اصلاحطلبي هستند، به اين اصول التزام داشته باشند.
از بدو تولد جریان اصلاحات، «اصلاحطلبی» و «اصلاحطلبان» باوجود تفاوتهای محسوسشان یکسان شمرده شدند. به بیان دیگر، «ایده» و «عامل» با یکدیگر خلط شد و کلیت واحدی پدید آمد؛ اما شاید بتوان به طریقی که در ادامه به آن خواهم پرداخت، نسبت میان «ایده» (اصلاحطلبی) و «عامل» (اصلاحطلب) را از یکدیگر تفکیک کرد.
سعید مرتضوی نه سعید امامی است که بخواهد دست به خودکشی بزند و نه سعید عسگر است که بتواند از بند و عدل رها شود و نه پیشینه اش اجازه میدهد مانند سعید حجاریان زنده بماند و فکر کند. حالا مرتضوی مانده و آیندهای که در انتظارش است. حالا که پای او به زندان باز شده، شاید اتهامهای جدید در دادگاههای دیگر او را بیش از دو سال در زندان نگه دارد.
«شلیک به حجاریان، تنها یک بار بود؛ هشت بامداد جلوی شورای شهر. شلیک به اصلاحات اما، هر روز و هر لحظه تکرار شده است. از بیرون و گاه حتی از درون.»
