۱۶۰۴ مطلب
عباس عبدی نوشت: حداکثر چیزی که دلشان را به آن خنک کردهاند، استناد به آمار و ارقام برخی مناسک است به همین علت هر چه توان مالی و تبلیغی و اعتباری دارند را خرج اینگونه مناسک میکنند، غافل از اینکه مناسک بر فرض هم که نمادی از دینداری باشد، شکل و صورت است.
شاید جناب حدادعادل توجه ندارند که وضعیت توصیفشده مطلوب ایشان را واتیکان پیشتر در بیش از ۱۰ قرن طی کرد که پایانش شکست و تباهی بود و موجب وهن مسیحیت شد. در آن مقطع کلیسا تاجبخش بود و امپراتور مقدس روم را بر تخت مینشاند و موقوفات وسیع را در انحصار داشت، برای علم و دانشمندان علوم طبیعی هم باید و نباید تعیین میکرد، ولی همزمان نطفه نهضت ضد دین را در جامعه خود میکاشت و در نهایت کلیسا را به اینجا رساند که عطای قدرت را به لقای آن ببخشد و به همین دلیل است که امروز صدها هزار نفر با علاقه پای سخنان…
عباس عبدی، فعال سیاسی اصلاح طلب در توئیتی نوشت؛ رسانه قادر به معجزه نیست.«روایت محوری» شکست خورده است.
عباس عبدی با خبر احتمال تعلیق فعالیت دیوار و شیپور واکنش نشان داد.
عباس عبدی نوشت: قانون حجاب را باید قضات به اجرا بگذارند. آیا توافق مجریان از حیث تطبیق آن بر وجدان عمومی قضات کسب شده است؟ لطفا با وجدان قضات بازی نکنید.
عباس عبدی نوشت: با اطمینان میتوان گفت که هیچ ایده و برنامهای نزد این دولت وجود ندارد. انجام کارهای اقتضایی برنامه نیست. هیچ اقتصاددانی هم از سیاستهای اقتضایی موجود حمایت نمیکند. این وضع خطرناک است. نمیشود اغلب وقت دولت صرف قیمتگذاری، سهمیهبندی، توزین یارانه، پاسخ به امور پیشپا افتاده و... شود؟
فعال سیاسی اصلاح طلب به تدریس امیرحسین ثابتی مجری صداوسیما در دانشگاه شریف واکنش نشان داد.
عباس عبدی نوشت: کاهش درآمد، به ویژه برای طبقه متوسط و ناامیدی از آینده موجب شده است که جوانان سودای ازدواج و فرزندآوری را در سر نپرورانند. با وام ازدواج و امتیازات دیگر نمیتوان مردم را به فرزندآوری تشویق کرد! اگر وضع اقتصادی خوب باشد، این تشویقها نیز تا حدی موثر است.
عباس عبدی نوشت: عدم رعایت حجاب را هنگامی میتوانید جرم معرفی کنید که با شهامت و اقتدار مرتکبین آن را زندان کنید و نه جریمه. رفتارهایی که از نظر جامعه جرم نباشد، پنجرهای برای پول درآوردن جهت جبران کسری بودجه نیست.
عباس عبدی نوشت: زندگی در حال بازگشت به گذشته است و عمدهترین دغدغه مردم تهیه خوراک خواهد شد، به عبارت دیگر در حال عقبگرد به تامین نیازهای اولیه هستیم و نیازهای بعدی که با توسعه اقتصادی اهمیت بیشتری یافته است، در حال فراموشی و به حاشیه رفتن هستند.
