این آقای دونالد ترامپ بود که بار دیگر دستور «بمباران میز مذاکره» را صادر کرد.
۸۵۵ مطلب
این آقای دونالد ترامپ بود که بار دیگر دستور «بمباران میز مذاکره» را صادر کرد.
«دونالد ترامپ» رئیسجمهور آمریکا شامگاه دوشنبه در گفتوگویی با نشریه «آتلانتیک» با اشاره به مقامات جمهوری اسلامی ایران ادعا کرد: «آنها میخواهند گفتوگو کنند، و من موافقت کردهام که گفتوگو کنم، بنابراین با آنها گفتوگو خواهم کرد.»
در دوران مذاکرات هستهای از دهه هشتاد، یک بار دیگر مجموع کشورهای پنج بهعلاوه یک که طرف مذاکره ایران بودند، به سؤالات بیجوابی رسیده بودند که موضوعات کوچکی محسوب نمیشد. علاوه بر کشورهای طرف مذاکره، مذاکرهکنندگان ایرانی هم در دهه ۹۰ با نوعی دیگر از این شرایط روبهرو شده بودند.
باید بهطور جدی به این موضوع اندیشید که جلوگیری از جنگ، بهویژه برای ایران، مهمتر از هر موضوع دیگری است. ایران در شرایط اقتصادی حساسی قرار دارد و جامعه بهشدت تحتتأثیر فضای روانی ناشی از تهدید نظامی است. جنگ، حتی اگر کوتاه باشد، میتواند به اعتماد عمومی آسیب بزند، سرمایه اجتماعی را فرسوده کند و روندهای اقتصادی را دچار اختلال جدی سازد.
ترامپ در سخنان اخیر خود ادعاهایی درباره توان موشکی و هستهای ایران مطرح کرده ؛ ادعاهایی که از دو زاویه قابل تعبیر است. نخست آنکه این سخنان را میتوان نوعی زمینهسازی برای توجیه اقدام نظامی دانست؛ نوعی تولید روایت امنیتی که در صورت آغاز عملیات، بتواند افکار عمومی آمریکا را همراه کند. دوم آنکه این سخنان یک پیام هشداردهنده به ایران است؛ پیامی که تلاش دارد فشار روانی ایجاد کند تا شاید محاسبات تهران را تحتتأثیر قرار دهد.
اصرار ایران بر نگهداری و تولید موشک های دوربرد، برقراری و حفظ موازنه قدرت است. بازی هایی که ترامپ با لفاظی های خود به راه می اندازد، صرفا برای توجیه سیاست های مداخله جویانه خود است. ترامپ می خواهد حمله آتی خود را توجیه کرده و تاکید کند هدف از حمله، برهم زدن قدرت موشکی ایران بوده است. این در حالی است که اصل اساسی پذیرفته شده در ایران، استفاده از قدرت موشکی برای افزایش توان دفاعی کشور است
قانون آمریکا تصریح میکند که رئیسجمهور باید کمیتههای اطلاعاتی کنگره را از فعالیتهای امنیتی کشور مطلع نگه دارد؛ اما زمانی که رئیسجمهور تشخیص دهد دسترسی به اطلاعات حساس باید محدود باشد، صرفاً این جمع هشتنفره در جریان اطلاعات قرار میگیرند. در جلسه مربوط به ایران که چند ساعت پیش از حضور ترامپ در کنگره برگزار شد، علاوه بر مارکو روبیو، جان رتکلیف، رئیس سیا، نیز حضور داشت.
آمریکایی ها این همه شرط مطرح کرده اند که به ایران حمله نکنند، اما ایرانی ها می گویند با همه این شرایط، ما تا حدی مشخص هم مایل به ادامه غنی سازی هستیم، یا میخواهیم تحریم ها برداشته شود. بنابراین بین خواسته های طرفین فاصله زیادی وجود دارد. همه این ها در شرایطی مطرح می شود که حتی اگر همین فردا، تحریم های آمریکا لغو شود، حداقل 15 سال طول می کشد تا به شرایط عادی برگردیم. نمی توانیم خوشبینی بیش از حد داشته باشیم.
به نظر میرسد «دونالد ترامپ»، رئیس جمهور آمریکا نمیتواند تصمیم قطعی در رابطه با ایران بگیرد و این عدم قطعیت به سردرگمی و کلافگی در داخل وزارت دفاع آمریکا منجر شده است.
مقامات دیپلماتیک جمهوری اسلامی در سطوح مختلف همواره به این موضوع اشاره میکنند با توجه به عواقب تحریمهای آمریکا برای مردم ایران، حاضر نیستند هیچ فرصتی را برای تغییر این شرایط از دست بدهند. فرمول ایران برای ورود به مذاکرات هستهای نیز ریشه در همین نگاه دارد که در تمام سالهای گشوده بودن این پرونده، یک بار در به دست آمدن توافق هستهای معروف به برجام به ثمر نشست.
