۲۹ مطلب
بسیاری از این شرکتها بیش از هر چیز به اینستاگرام، تلگرام و پیامرسانهای خارجی وابسته هستند؛ همانها که در دوره قطع ارتباط نمیتوانستند به عنوان کانالهای فروش و تبلیغات عمل کنند. در چنین وضعیتی، شبکه ملی اطلاعات که قرار بود پناهگاه اقتصاد دیجیتال ایران در مواجهه با قطعی اینترنت جهانی باشد، نتوانست خلأ اتصال به وب جهانی را پر کند و بسیاری از خدمات آنلاین حتی در داخل کشور به طور قابل اعتماد در چهار قطعی اینترنت از سال 1398 تا ۱۴۰۴ در دسترس نبودند.
به گفته یکی از مدیران استارتآپی، جلسهای که با عنوان «شنیدن صدای کسبوکارهای اقتصاد دیجیتال» برگزار شد، در حالی شکل گرفت که هیچکدام از نهادهای تصمیمگیر واقعی در حوزه امنیت و سیاستگذاری اینترنت در آن حضور نداشتند: «همین غیبت، جلسه را از همان ابتدا به یک گفتوگوی یکطرفه تبدیل کرد و تصویری روشن از بنبست فعلی اقتصاد دیجیتال در ایران ارائه کرد.»
معاون وزیر ارتباطات زیان مستقیم روزانه کسبوکارها را بین ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلیارد تومان تخمین زده است. همچنین برخی گزارشهای بینالمللی (نتبلاکس) این رقم را تا ۳۷ میلیون دلار در روز نیز برآورد کردهاند.
کاهش محسوس سرعت اینترنت و اختلالهای مقطعی و تکرارشونده، بار دیگر اقتصاد دیجیتال ایران را در موقعیتی شکننده قرار داده است.
تجربهای که در غرب از بحران 2008 زاده شد، در ایران هنوز میان اسناد گذارا و نگاه نظارتی سرگردان است.
در جریان بازدید رییس سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی از سالن اختصاصی همراه اول در الکامپ ۱۴۰۴، بر جایگاه این اپراتور بهعنوان بازیگری آیندهساز در مسیر توسعه اقتصاد دیجیتال کشور تأکید شد.
اکنون با پدیده تورم الگوریتمی در اقتصاد دیجیتال روبهرو هستیم جایی که الگوریتمهای هوش مصنوعی قیمتها را لحظهبهلحظه تغییر میدهند
